Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη

Εκδήλωση γνωριμίας με το Παυλοπέτρι Λακωνίας από το Παγκόσμιο Ταμείο Μνημείων
Το Παγκόσμιο Ταμείο Μνημείων διοργανώνει το Σαββατοκύριακο 23 και 24 Ιουλίου μία εκδήλωση γνωριμίας και ταυτόχρονα προστασίας και ανάδειξης της αρχαιότερης βυθισμένης πόλης στο Παυλοπέτρι Λακωνίας που βρίσκεται απέναντι από την Ελαφόνησο. 

Συγκεκριμένα, όσοι βρεθούν στην περιοχή θα απολαύσουν μια μοναδική υποβρύχια ξενάγηση στον βυθισμένο οικισμό, ενώ το Σάββατο θα γίνει και η πόντιση σημαντήρων για την προστασία του αρχαιολογικού χώρου από τα σκάφη.

Στις 11:00 το πρωί στην παραλία της Πούντας, μετά την πόντιση των σημαντήρων θα πραγματοποιηθεί ξενάγηση στα αγγλικά και τα ελληνικά (οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να έχουν μαζί τους βατραχοπέδιλα, μάσκα και αναπνευστήρα).

Την ίδια ημέρα στις 20:00 το βράδυ θα πραγματοποιηθούν (στο ξενοδοχείο Limira Mare στη Νεάπολη) παρουσιάσεις από τον Δρ Νικ Φλέμινγκ, τον αρχαιολόγο που ανακάλυψε το Παυλοπέτρι, τον καθηγητή Άγγελο Δεληβοριά, πρώην διευθυντή του Μουσείου Μπενάκη και τον Γιάννη Αβραμίδη, διευθυντή προγράμματος στο World Monuments Fund.

Την Κυριακή στις 11:00 το πρωί θα πραγματοποιηθεί στο Σχολείο Ελαφονήσου προβολή ταινίας για το Παυλοπέτρι, έργο μαθητών από το Γυμνάσιο της Ελαφονήσου.

Θα ακολουθήσουν στις 12:00 το μεσημέρι δραστηριότητες στην παραλία της Ελαφονήσου (Κοντογόνι) για παιδιά.

Θα υπάρχει παράλληλη έκθεση φωτογραφικού υλικού σε Ελαφόνησο και στο ξενοδοχείο Limira Mare στη Νεάπολη.

Οι εκδηλώσεις διοργανώνονται από το World Monumets Fund και την οργάνωση Arch International.


Το Παυλοπέτρι βρίσκεται απέναντι από την Ελαφόνησο, στην περιοχή Βιγκλαφίων Νεάπολης Βοιών. Η έρευνα ξεκίνησε το 1967 από την Εφορεία Πελοποννήσου και τη Βρετανική Σχολή.

H έρευνα της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων επικεντρώθηκε τα τελευταία χρόνια στην ψηφιακή αποτύπωση της θέσης του οικισμού και των ταφικών καταλοίπων. Αποτυπώθηκαν επίσης κτιριακά συγκροτήματα, τα οποία είχαν σχεδιαστεί το 1968.

Από την έρευνα αποκαλύφθηκαν και αποτυπώθηκαν νέα κτηριακά συγκροτήματα στο βόρειο και νότιο τμήμα του οικισμού σε έκταση μεγαλύτερη των 9.000 μ², νέα ταφικά σύνολα και τμήμα αμμολιθικού σχηματισμού (beach rock).

Από την ανέλκυση και καταγραφή του οστράκων διαπιστώθηκε ότι η περιοχή κατοικήθηκε από την Ύστερη Νεολιθική Περίοδο και καθ’ όλη τη διάρκεια της Εποχής του Χαλκού.

Επίσης, περισυλλέχθηκε κεραμική της Γεωμετρικής, Κλασσικής, Ελληνιστικής και Βυζαντινής Εποχής. Επιπροσθέτως, έγινε προσπάθεια προκειμένου να προσδιοριστούν οι θέσεις καθώς επίσης και να ανασυσταθεί ο τρόπος και ο χρόνος της βύθισης της περιοχής αλλά και της αρχαίας ακτογραμμής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου